วันหยุดบังคับมาเก๊า 2571 (2028)

มาเก๊าประกาศวันหยุดนักขัตฤกษ์ราวยี่สิบวันต่อปี แต่มีเพียงสิบวันที่เป็น "วันหยุดบังคับ" (obligatory holidays) ตามมาตรา 44 ของกฎหมายว่าด้วยความสัมพันธ์ในการจ้างงาน (กฎหมายฉบับที่ 7/2008) สิบวันนี้คือขั้นต่ำตามกฎหมาย ลูกจ้างทุกคนได้รับการยกเว้นการทำงานในวันเหล่านี้โดยไม่เสียค่าตอบแทนขั้นพื้นฐาน และสิทธิ์นี้มีผลตั้งแต่วันแรกที่เริ่มงาน ไม่มีเงื่อนไขทดลองงาน วันหยุดนักขัตฤกษ์อีกสิบวันที่เหลือรัฐบาลและคนส่วนใหญ่ของเมืองหยุด แต่ไม่ใช่ขั้นต่ำของภาคเอกชน

การจ่ายเงินต่างกันตามรูปแบบค่าจ้าง สำหรับลูกจ้างรายเดือน ค่าตอบแทนขั้นพื้นฐานรวมวันหยุดบังคับ วันหยุดประจำสัปดาห์ วันลาพักผ่อนประจำปี และวันลาป่วยแบบมีค่าจ้างไว้แล้ว การหยุดในวันหยุดบังคับจึงไม่มีจ่ายเพิ่มและไม่มีหัก สำหรับลูกจ้างที่จ่ายตามเวลาทำงานจริงหรือผลงานจริง คือรายวัน รายชั่วโมง หรือเหมาจ่ายตามชิ้นงาน ค่าตอบแทนขั้นพื้นฐานครอบคลุมเฉพาะวันหยุดประจำสัปดาห์ นายจ้างจึงต้องจ่ายค่าตอบแทนขั้นพื้นฐานเพิ่มหนึ่งวันต่อวันหยุดบังคับแต่ละวัน แม้ลูกจ้างจะหยุดก็ตาม

นายจ้างสามารถกำหนดให้ทำงานในวันหยุดบังคับโดยไม่ได้รับความยินยอมจากลูกจ้างได้เพียงสามกรณีตามมาตรา 45 ได้แก่ เผชิญความเสียหายร้ายแรงหรือเหตุสุดวิสัย มีภาระงานเพิ่มขึ้นโดยคาดไม่ถึง หรืองานของลูกจ้างจำเป็นต่อการดำเนินธุรกิจต่อไป เมื่อเกิดกรณีดังกล่าว ลูกจ้างมีสิทธิ์ได้วันหยุดชดเชยที่นายจ้างกำหนดภายในสามเดือน โดยต้องกำหนดวันล่วงหน้าอย่างน้อยสามวัน และอาจตกลงเปลี่ยนเป็นค่าตอบแทนขั้นพื้นฐานหนึ่งวันแทน ลูกจ้างรายเดือนได้ค่าตอบแทนขั้นพื้นฐานเพิ่มหนึ่งวันหรือวันหยุดชดเชย ส่วนลูกจ้างตามเวลาหรือผลงานได้ค่าจ้างปกติของงานที่ทำ บวกค่าตอบแทนขั้นพื้นฐานหนึ่งวันหรือวันหยุดชดเชย

อีกกฎหนึ่งที่คนมักพลาด หากวันหยุดประจำสัปดาห์แบบมีค่าจ้างทับซ้อนกับวันหยุดบังคับ วันที่ทับซ้อนนับเป็นวันหยุดบังคับ และนายจ้างต้องจัดวันหยุดประจำสัปดาห์ภายในสามสิบวันถัดไป กล่าวคือสิทธิ์ทั้งสองไม่หักล้างกัน

วันหยุดบังคับห้าในสิบวันตรึงตามปฏิทินสุริยคติ ได้แก่ วันขึ้นปีใหม่ (1 ม.ค. ตรงวันเสาร์ในปี 2571) วันแรงงาน (1 พ.ค. วันจันทร์) วันชาติ (1 ต.ค. วันอาทิตย์) และวันครบรอบการจัดตั้งเขตบริหารพิเศษมาเก๊า (20 ธ.ค. วันพุธ) ส่วนเช็งเม้งก็ค่อนข้างคงที่แต่ขยับตามปีอธิกสุรทิน ปี 2571 ตรงวันอังคารที่ 4 เมษายน อีกห้าวันเป็นไปตามจันทรคติและเป็นการประมาณการ: สามวันแรกของตรุษจีนคาดตรงกับ 26, 27 และ 28 มกราคม วันหลังวันไหว้พระจันทร์ 4 ตุลาคม และเทศกาลฉงหยาง 26 ตุลาคม

เนื่องจากตรุษจีน 2571 ตรงวันพุธถึงวันศุกร์ วันหยุดบังคับสามวันจึงต่อเนื่องเข้าสู่วันหยุดสุดสัปดาห์เป็นวันหยุดยาว 5 วัน ตั้งแต่ 26–30 มกราคม ซึ่งยาวที่สุดของปี มาเก๊าไม่มีระบบชดเชยวันหยุดแบบฮ่องกงสำหรับวันหยุดบังคับ แต่หากวันหยุดบังคับทับซ้อนกับวันหยุดประจำสัปดาห์แบบมีค่าจ้าง วันนั้นนับเป็นวันหยุดบังคับ และนายจ้างต้องจัดวันหยุดประจำสัปดาห์ภายในสามสิบวันถัดไป

วันหยุดนักขัตฤกษ์สิบวันที่อยู่นอกรายการวันหยุดบังคับในปี 2571 เป็นชุดเดียวกับทุกปี ได้แก่ วันศุกร์ประเสริฐ (14 เม.ย.) วันก่อนอีสเตอร์ (15 เม.ย.) วันประสูติของพระพุทธเจ้า (2 พ.ค.) เทศกาลเรือมังกร (28 พ.ค.) วันหลังวันชาติ (2 ต.ค.) วันระลึกถึงผู้ล่วงลับ (2 พ.ย.) วันสมโภชพระนางมารีย์ปฏิสนธินิรมล (8 ธ.ค.) วันตงจื้อ (21 ธ.ค.) วันคริสต์มาสอีฟ (24 ธ.ค.) และวันคริสต์มาส (25 ธ.ค.) นายจ้างหลายรายให้หยุดครบยี่สิบวัน แต่ขั้นต่ำตามกฎหมายมีเพียงสิบวัน