วันหยุดราชการแยกตามประเทศและภูมิภาค พ.ศ. 2569

กานา

วันหยุดราชการ 15 วัน

กานามีวันหยุดตามกฎหมายภายใต้ Act 601 โดยกระทรวงมหาดไทยได้ประกาศกำหนดวันทางการสำหรับปี 2569 รวมทั้งวันอีดิ้ลอัฎฮาในวันพุธที่ 27 พ.ค. 2569 และเนื่องจากวันเปิดกล่องของขวัญ (26 ธ.ค.) ตรงกับวันเสาร์ จึงประกาศให้วันจันทร์ที่ 28 ธ.ค. เป็นวันหยุดชดเชย พร้อมวันหยุดยาว 3 วันหลายช่วงตลอดทั้งปี

เคนยา

วันหยุดราชการ 12 วัน

เคนยามีวันหยุดราชการ 12 วันในปี 2569 ตามพระราชบัญญัติวันหยุดราชการ (Cap 110) ไม่มีวันหยุดคงที่ตรงวันอาทิตย์ จึงไม่ต้องมีการชดเชยวันอาทิตย์ วันหยุดอิสลามกำหนดวันหลังการสังเกตจันทร์เสี้ยว

ไนจีเรีย

วันหยุดราชการ 13 วัน

ไนจีเรียมีวันหยุดราชการ 13 วันในปี 2569 กระทรวงมหาดไทยประกาศวันอีดุลฟิฏร์เป็นพฤหัสที่ 19 และศุกร์ที่ 20 มีนาคม วันอีดุลอัฎฮาเป็นพุธที่ 27 และพฤหัสที่ 28 พฤษภาคม และวันเมาลิดเป็นอังคารที่ 25 สิงหาคม ไม่มีวันหยุดคงที่ตรงวันอาทิตย์ในปี 2569 วันหยุดสุดสัปดาห์มีเพียงบ็อกซิ่งเดย์ (เสาร์ที่ 26 ธันวาคม) ซึ่งไม่มีวันชดเชยตามระเบียบ

แอฟริกาใต้

วันหยุดราชการ 14 วัน

ปี 2569 (2026) แอฟริกาใต้มีวันหยุดรวม 14 วัน ประกอบด้วย 12 วันหยุดตามพระราชบัญญัติวันหยุดราชการ พ.ศ. 2537 (Public Holidays Act 36 of 1994) วันหยุดชดเชยวันจันทร์ที่ 10 สิงหาคม เพราะวันสตรีแห่งชาติตรงวันอาทิตย์ และวันหยุดพิเศษ 4 พฤศจิกายนสำหรับการเลือกตั้งท้องถิ่น

จีน

วันหยุดราชการ 7 วัน

ในปี 2569 จีนแผ่นดินใหญ่มีวันหยุดนักขัตฤกษ์ 7 เทศกาล รวมหยุด 33 วัน โดยมีวันทำงานชดเชยตรงเสาร์-อาทิตย์ 6 วัน วันหยุดยาวที่สุดคือตรุษจีน 9 วันในเดือนกุมภาพันธ์ และโกลเดนวีควันชาติ 7 วันในเดือนตุลาคม

ฮ่องกง

วันหยุดราชการ 17 วัน

ในปี 2569 (2026) ฮ่องกงมีวันหยุดทั่วไป 17 วัน ซึ่งเป็นวันหยุดที่ธนาคาร โรงเรียน และหน่วยงานราชการปฏิบัติตาม ส่วนลูกจ้างที่ได้รับเฉพาะวันหยุดตามกฎหมายแรงงานจะได้ 15 วัน และตั้งแต่ปี 2569 วันจันทร์อีสเตอร์กลายเป็นวันหยุดตามกฎหมายเป็นครั้งแรก

อินเดีย

วันหยุดราชการ 17 วัน

ในปี 2569 รัฐบาลกลางอินเดียมีวันหยุดกาเซต 17 วัน ตามประกาศ DoPT เลขที่ F.No.12/2/2023-JCA ลงวันที่ 3 กรกฎาคม 2568 วันดีวาลีตรงกับวันอาทิตย์ที่ 8 พฤศจิกายน และวันประกาศอิสรภาพตรงกับวันเสาร์ที่ 15 สิงหาคม ทั้งสองวันไม่มีวันหยุดชดเชย มี 6 วันหยุดตรงกับวันศุกร์ และช่วงปลายเดือนมีนาคมจากวันรามนวมีถึงวันศุกร์ประเสริฐเป็นช่วงที่เหมาะกับการลาพักร้อนที่สุดของปี

อินโดนีเซีย

วันหยุดราชการ 23 วัน

ในปี 2569 อินโดนีเซียมีวันหยุดตามปฏิทิน 25 วัน — วันหยุดประจำชาติ 17 วัน บวกวันหยุดร่วม (Cuti Bersama) 8 วัน ตามประกาศร่วมของสามรัฐมนตรี (SKB) ไฮไลต์คือวันเนียปีและวันอีดิลฟิตริที่เรียงติดกัน ก่อเป็นช่วงหยุดทั่วประเทศ 7 วัน 18–24 มีนาคม วันหยุดร่วมเป็นบังคับสำหรับข้าราชการ แต่บริษัทเอกชนเลือกได้

ญี่ปุ่น

วันหยุดราชการ 17 วัน

ปี พ.ศ. 2569 ญี่ปุ่นมีวันหยุดประจำชาติ 17 วัน มากกว่าปกติ 1 วันเพราะซิลเวอร์วีคกลับมา: วันหยุดพิเศษ 22 กันยายนเชื่อมวันหยุดสองวันเข้าด้วยกัน กลายเป็นวันหยุดยาว 5 วันในเดือนกันยายน ส่วนช่วงฤดูใบไม้ผลิมีโกลเดนวีคและวันหยุดชดเชย 6 พฤษภาคม

มาเก๊า

วันหยุดราชการ 20 วัน

ในปี พ.ศ. 2569 (2026) มาเก๊ามีวันหยุดนักขัตฤกษ์ 20 วัน โดย 10 วันเป็น "วันหยุดภาคบังคับ" ที่ลูกจ้างทุกคนมีสิทธิตามกฎหมายความสัมพันธ์ในการจ้างงาน ปฏิทินของมาเก๊าผสานเทศกาลจีนเข้ากับวันสำคัญคาทอลิกที่สืบทอดมาจากสมัยโปรตุเกสอย่างเป็นเอกลักษณ์

มาเลเซีย

วันหยุดราชการ 14 วัน

วันหยุดราชการกลาง (ทั่วประเทศ) ของมาเลเซียปี 2569 (2026) ครอบคลุมเทศกาลสำคัญของชาวมุสลิม จีน ฮินดู และคริสต์ รวมถึงวันเฉลิมพระชนมพรรษาพระมหากษัตริย์ วันเมอร์เดก้า และวันมาเลเซีย วันหยุดที่ตรงกับวันพักประจำสัปดาห์ของรัฐจะเลื่อนไปเป็นวันหยุดชดเชยในวันทำงานถัดไป แต่ละรัฐยังประกาศวันหยุดท้องถิ่นเพิ่มเติมของตนเอง

ฟิลิปปินส์

วันหยุดราชการ 20 วัน

ฟิลิปปินส์มีวันหยุดทั่วประเทศ 2 ประเภทในปี 2569 ได้แก่ วันหยุดราชการ (regular holiday) 12 วัน และวันหยุดพิเศษไม่ทำงาน (special non-working day) 8 วัน ความแตกต่างสำคัญเรื่องค่าจ้าง วันหยุดราชการได้ค่าจ้างแม้ไม่ได้ทำงาน ส่วนวันหยุดพิเศษใช้หลัก "ไม่ทำงาน ไม่ได้ค่าจ้าง" เป็นค่าเริ่มต้น

ซาอุดีอาระเบีย

วันหยุดราชการ 5 วัน

ซาอุดีอาระเบียยังคงมีวันหยุดราชการเพียง 4 โอกาสในปี 2569 รอมฎอนครบ 30 วัน อีดิลฟิฏร์เริ่มศุกร์ที่ 20 มี.ค. — ภาคเอกชนและองค์กรไม่แสวงหากำไรเริ่มหยุดหลังเลิกงานวันพุธที่ 18 มี.ค. วันอะเราะฟะฮ์ (อังคาร 26 พ.ค.) กับอีดิลอัฎฮา (27–29 พ.ค.) เป็นอีกช่วงใหญ่ ส่วนวันก่อตั้งราชอาณาจักร (22 ก.พ.) กับวันชาติ (23 ก.ย.) เป็นวันที่แน่นอน สุดสัปดาห์ยังเป็นศุกร์–เสาร์และไม่มีวันชดเชย

สิงคโปร์

วันหยุดราชการ 10 วัน

สิงคโปร์มีวันหยุดราชการตามประกาศ 11 วันในปี 2569 โดยมีสามวันตรงกับวันอาทิตย์ ได้แก่วันวิสาขบูชา วันชาติ และวันดีปาวลี วันจันทร์ถัดไป (1 มิ.ย., 10 ส.ค. และ 9 พ.ย.) จึงกลายเป็นวันหยุดราชการ เมื่อรวมกับวันหยุดที่ตรงกับวันศุกร์ สิงคโปร์จึงมีวันหยุดยาว 6 ช่วง ส่วนใหญ่ไม่ต้องลาพักร้อน

เกาหลีใต้

วันหยุดราชการ 14 วัน

เกาหลีใต้มีวันหยุดราชการ 18 วันในปี 2569 มีสองวันที่เข้ามาในปฏิทินเป็นครั้งแรก คือวันแรงงาน (1 พฤษภาคม) และวันรัฐธรรมนูญ (17 กรกฎาคม) ที่กลับมาอีกครั้ง ระบบวันหยุดชดเชยเพิ่มวันหยุดอีก 4 วัน (2 มีนาคม, 25 พฤษภาคม, 17 สิงหาคม, 5 ตุลาคม) และ 3 มิถุนายนเป็นวันหยุดราชการเนื่องในการเลือกตั้งท้องถิ่นทั่วประเทศ

ไต้หวัน

วันหยุดราชการ 12 วัน

ปี พ.ศ. 2569 ไต้หวันมีวันหยุดทั้งหมด 120 วัน โดยมีวันหยุดยาว 3 วันขึ้นไป 9 ช่วง ช่วงที่ยาวที่สุดคือวันตรุษจีน 9 วันในเดือนกุมภาพันธ์ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2568 ไต้หวันเลิกกำหนดวันทำงานชดเชยวันเสาร์แล้ว วันหยุดที่ตรงกับวันเสาร์อาทิตย์จะเลื่อนไปหยุดในวันทำงานที่ใกล้ที่สุดแทน

ไทย

วันหยุดราชการ 18 วัน

ปี พ.ศ. 2569 (2026) ไทยมีวันหยุดราชการ 19 วัน (นับวันสงกรานต์ 3 วัน) บวกวันหยุดพิเศษ 2 มกราคม ตามมติ ครม. และวันหยุดชดเชย 2 วัน รวมตามปฏิทินนี้ 22 วัน ไฮไลต์คือหยุดยาวปีใหม่ 4 วัน (1–4 มกราคม) เทศกาลสงกรานต์ 3 วัน (13–15 เมษายน) และวันสำคัญทางพระพุทธศาสนา ได้แก่ วันมาฆบูชา วันวิสาขบูชา และวันอาสาฬหบูชา ส่วนภาคเอกชน กฎหมายคุ้มครองแรงงานกำหนดวันหยุดนักขัตฤกษ์พร้อมค่าจ้างขั้นต่ำ 13 วันต่อปี รวมวันแรงงานแห่งชาติ วันหยุดที่ตรงกับเสาร์–อาทิตย์จะเลื่อนไปหยุดชดเชยในวันทำงานถัดไป

สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์

วันหยุดราชการ 8 วัน

สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์มีวันหยุดราชการ 8 ช่วงในปี 2569 เกือบทุกช่วงต่อกับสุดสัปดาห์ รอมฎอนเต็ม 30 วัน วันอีดิลฟิฏร์จึงหยุดราชการ 19–22 มี.ค. โดยวันอีดคือศุกร์ที่ 20 มี.ค. วันอะเราะฟะฮ์ (อังคาร 26 พ.ค.) ต่อกับอีดิลอัฎฮา (27–29 พ.ค.) และสุดสัปดาห์รวมเป็น 6 วัน ส่วนวันชาติ (2–3 ธ.ค.) อยู่ก่อนสุดสัปดาห์ ลาวันศุกร์ที่ 4 ธ.ค. ได้หยุด 5 วัน รัฐบาลย้ายปีใหม่อิสลามมาเป็นจันทร์ที่ 15 มิ.ย. ได้หยุดยาว 3 วัน

เวียดนาม

วันหยุดราชการ 18 วัน

เวียดนามมีวันหยุดราชการตามกฎหมาย 12 วันในปี พ.ศ. 2569 ในหกเทศกาลหลัก รวมวันวัฒนธรรมเวียดนามที่เพิ่มใหม่ (24 พฤศจิกายน) ช่วงหยุดเต๊ด 9 วันตั้งแต่ 14–22 กุมภาพันธ์ วันชาติได้หยุดยาว 5 วัน (29 สิงหาคม–2 กันยายน) โดยมีวันทำงานชดเชยวันเสาร์ที่ 22 สิงหาคม ส่วนวันขึ้นปีใหม่ตรงกับวันพฤหัสบดี ได้หยุด 4 วัน (1–4 มกราคม ทำงานชดเชยวันเสาร์ที่ 10 มกราคม)

ออสเตรีย

วันหยุดราชการ 13 วัน

รายการวันหยุดระดับสหพันธ์ของออสเตรียปี 2026 มี 13 วัน และเช่นเดียวกับทุกปี แคว้นทั้ง 9 แห่งไม่สามารถเพิ่มวันหยุดภูมิภาคได้ มี 3 วันเสียไปกับสุดสัปดาห์ — วันสมโภชแม่พระรับเกียรติ (เสาร์ 15 ส.ค.), วันสมโภชนักบุญทั้งหลาย (อาทิตย์ 1 พ.ย.) และวันนักบุญสตีเฟน (เสาร์ 26 ธ.ค.) เพราะกฎหมายไม่มีวันหยุดชดเชย ข่าวดีคือวันปีใหม่ (พฤหัสฯ) กับวันสามกษัตริย์ (อังคาร) ห่างกันแค่ 2 วันทำงาน ลาศุกร์ 2 ม.ค. และจันทร์ 5 ม.ค. ก็ได้หยุด 6 วันตั้งแต่ต้นปี

เบลเยียม

วันหยุดราชการ 10 วัน

เบลเยียมมีวันหยุดราชการตามกฎหมาย 10 วันในปี 2569 วันจันทร์อีสเตอร์ (6 เม.ย.) วันแรงงาน (ศุกร์ 1 พ.ค.) วันจันทร์เพนเทคอสต์ (25 พ.ค.) และวันคริสต์มาส (ศุกร์ 25 ธ.ค.) ให้หยุดยาว 3 วัน วันเสด็จสู่สวรรค์ (พฤหัส 14 พ.ค.) และวันชาติ (อังคาร 21 ก.ค.) ให้โอกาสทำสะพานวันหยุด 4 วัน ในปี 2569 วันแม่พระรับเกียรติฯ (เสาร์ 15 ส.ค.) และวันสมโภชนักบุญทั้งหลาย (อาทิตย์ 1 พ.ย.) ตรงกับวันหยุดสุดสัปดาห์ นายจ้างจึงต้องจัดวันหยุดชดเชย 2 วัน

เช็ก

วันหยุดราชการ 13 วัน

เช็กมีวันหยุดตามกฎหมาย 13 วันเท่ากันทุกปี เพราะ พ.ร.บ. 245/2000 Sb. ตรึงไว้ถาวร ปี 2569 จึงไม่ต้องประกาศอะไรใหม่ สิ่งที่เปลี่ยนคือตำแหน่งที่ตกเท่านั้น อีสเตอร์เกรกอรีปี 2026 คือ 5 เม.ย. จึงได้ศุกร์ประเสริฐ 3 เม.ย. และจันทร์อีสเตอร์ 6 เม.ย. เป็น 4 วันต่อเนื่อง ตรงวันธรรมดา 11 วัน (รวมวันต่อสู้เพื่อเสรีภาพฯ 17 พ.ย. ซึ่งเป็นวันอังคาร) และถูกสุดสัปดาห์กลืนโดยไม่ชดเชยแค่ 2 วัน คือ 5 ก.ค. (อาทิตย์) กับ 26 ธ.ค. (เสาร์)

ฝรั่งเศส

วันหยุดราชการ 11 วัน

ปี พ.ศ. 2569 ฝรั่งเศสมีวันหยุดนักขัตฤกษ์ 11 วัน วันแรงงาน (ศุกร์ 1 พ.ค.) และวันชัยชนะ (ศุกร์ 8 พ.ค.) ให้วันหยุดยาว 3 วันแต่ละช่วง 2 วันตรงเสาร์-อาทิตย์ไม่มีชดเชย วันเสด็จขึ้นสวรรค์ (14 พ.ค. พฤหัส) เป็น pont 4 วันคลาสสิก

เยอรมนี

วันหยุดราชการ 9 วัน

เยอรมนีมีวันหยุดนักขัตฤกษ์ทั่วประเทศ 9 วันในปี พ.ศ. 2569 ช่วงอีสเตอร์ยาว 3–6 เมษายน เป็นวันหยุดยาว 4 วัน แต่วันรวมชาติเยอรมนี (เสาร์ 3 ต.ค.) และวันบ็อกซิ่งเดย์ (เสาร์ 26 ธ.ค.) ตรงกับเสาร์-อาทิตย์ และเยอรมนีไม่มีวันหยุดชดเชย ทั้งสองวันจึงเสียสิทธิ์ไปเลย

กรีซ

วันหยุดราชการ 13 วัน

กรีซคง 13 วันเดิมในปี 2569 (2026) และ 10 วันใช้งานได้จริง อีก 3 วันไม่: ปาสกา (12 เม.ย.) เป็นวันอาทิตย์ ส่วนวันพระแม่มารี 15 ส.ค. และวันรองคริสต์มาส 26 ธ.ค. ตรงวันเสาร์ — กฎหมายไม่เลื่อนทั้งสามวันจึงหายไปจากปีทำงาน ปีนี้เทศกาลเคลื่อนที่มาเร็ว: จันทร์สะอาด 23 ก.พ. จันทร์พระจิต 1 มิ.ย. เพราะปาสกาออร์โธดอกซ์ตามหลังฝ่ายตะวันตก 7 วัน

ไอร์แลนด์

วันหยุดราชการ 10 วัน

ในปี พ.ศ. 2569 ไอร์แลนด์มีวันหยุดราชการ 10 วัน โดย 6 วันตรงกับวันจันทร์ วันเซนต์สตีเฟน (26 ธ.ค.) ตรงกับวันเสาร์ และไม่มีการเลื่อนชดเชยไปวันจันทร์โดยอัตโนมัติ กฎหมายกำหนดเพียงให้นายจ้างให้ผลประโยชน์ชดเชยภายในหนึ่งเดือนเท่านั้น

อิตาลี

วันหยุดราชการ 13 วัน

อิตาลีมีวันหยุดราชการทั่วประเทศ 12 วันในปี 2569 โดยมีวันหยุดใหม่ครั้งประวัติศาสตร์คือวันฉลองนักบุญฟรานซิสแห่งอัสซีซี (4 ต.ค.) ตามกฎหมาย 151/2025 วันขึ้นปีใหม่และวันแรงงานตรงกับวันศุกร์ทำให้ได้หยุดยาว 3 วัน วันชาติ (2 มิ.ย. อังคาร) ให้โอกาสทำสะพานวันหยุด 4 วัน

เนเธอร์แลนด์

วันหยุดราชการ 11 วัน

เนเธอร์แลนด์มีวันหยุดราชการทางการ 11 วันในปี 2569 วันกษัตริย์ (27 เม.ย.) ตรงกับวันจันทร์ทำให้ได้หยุดยาว 3 วัน ช่วงอีสเตอร์ (3–6 เม.ย.) หยุดยาว 4 วัน วันเสด็จขึ้นสวรรค์ (14 พ.ค. พฤหัส) มีโอกาสทำสะพานวันหยุด 4 วัน วันปลดปล่อยปีนี้เป็นวันทำงานปกติในข้อตกลงส่วนใหญ่

นอร์เวย์

วันหยุดราชการ 12 วัน

วันหยุดตามกฎหมาย 12 วันของนอร์เวย์ถูกกำหนดถาวรด้วย พ.ร.บ. ปี 1995 (§ 2) และ พ.ร.บ. ปี 1947 ไม่มีการเจรจาเป็นรายปี ปี 2569 จัดว่าบาง: 4 วันชนสุดสัปดาห์ (อีสเตอร์ 5 เม.ย., วันรัฐธรรมนูญ 17 พ.ค. ตรงอาทิตย์, เพ็นเทคอสต์ 24 พ.ค., วันรองคริสต์มาส 26 ธ.ค.) และไม่มีการหยุดชดเชย เหลือเพิ่มวันธรรมดา 8 วัน ของแปลกเดียวของปีนี้คือวันชาติที่ตรงวันอาทิตย์ — ต้องรอถึง 2037 จึงจะเกิดอีกครั้ง

โปรตุเกส

วันหยุดราชการ 13 วัน

ตามประมวลกฎหมายแรงงานมาตรา 234 โปรตุเกสมีวันหยุดราชการบังคับ 13 วันในปี 2569 โดยเสียไปกับสุดสัปดาห์ 4 วัน (อีสเตอร์ 5 เม.ย., วันแห่งอิสรภาพ 25 เม.ย., วันแม่พระรับเกียรติ 15 ส.ค., วันสมโภชนักบุญ 1 พ.ย.) โดยไม่มีชดเชย แต่วันปีใหม่และวันสมโภชพระกายตรงกับวันพฤหัสบดี รวมถึงสองวันหยุดในเดือนธันวาคมตรงกับวันอังคาร จึงทำสะพานวันหยุด 4 วันได้หลายครั้ง

สเปน

วันหยุดราชการ 10 วัน

สเปนมีวันหยุดราชการร่วมกันทั่วประเทศ 9 วันในปี 2569 ตามประกาศ BOE-A-2025-21667 ไฮไลท์สำคัญได้แก่ วันศุกร์ศักดิ์สิทธิ์ (3 เม.ย.) วันแรงงาน (ศุกร์ 1 พ.ค.) และวันชาติ (จันทร์ 12 ต.ค.) ให้หยุดยาว 3 วัน และไฮไลท์สูงสุดของปีคือ macro-puente ในเดือนธันวาคม วันรัฐธรรมนูญ (อาทิตย์ 6 ธ.ค.) เลื่อนหยุดชดเชยเป็นวันจันทร์ที่ 7 ธ.ค. และวันแม่พระปฏิสนธินิรมล (อังคาร 8 ธ.ค.) ทำให้ได้หยุดยาวติดต่อกันถึง 4 วัน

สวีเดน

วันหยุดราชการ 13 วัน

สวีเดนตรึงวันหยุดราชการ "วันแดง" 13 วันไว้ด้วยกฎหมายวันหยุดราชการ (Lag [1989:253]) ไม่ต้องประกาศใหม่ทุกปี ปี 2569 อ่อนกว่าที่คิด: 6 จาก 13 วันตรงเสาร์-อาทิตย์ และเพราะไม่มีกฎหยุดชดเชย จึงไม่เพิ่มวันธรรมดา เหลือหยุดในวันธรรมดาจริง 7 วัน สองวันกำหนดด้วยกติกา "วันเสาร์ที่ใกล้ที่สุด" คือวันมิดซัมmar (เสาร์ 20 มิ.ย.) และวันสมโภชนักบุญทั้งหลาย (เสาร์ 31 ต.ค.)

สหราชอาณาจักร

วันหยุดราชการ 8 วัน

อังกฤษและเวลส์มีวันหยุดธนาคาร 8 วันในปี 2569 เนื่องจากวันบ็อกซิ่งเดย์ (26 ธันวาคม) ตรงกับวันเสาร์ จึงเลื่อนมาหยุดชดเชยในวันจันทร์ที่ 28 ธันวาคม ส่วนสกอตแลนด์และไอร์แลนด์เหนือมีรายการวันหยุดที่แตกต่างออกไปเล็กน้อย

แคนาดา

วันหยุดราชการ 10 วัน

แคนาดามีวันหยุดตามกฎหมายของรัฐบาลกลางที่ใช้ทั่วประเทศกับสถานประกอบการภายใต้การกำกับของรัฐบาลกลาง และมีวันหยุดระดับรัฐที่แตกต่างกันไป ในปี พ.ศ. 2569 มีวันหยุดตามกฎหมายของรัฐบาลกลาง 10 วัน เนื่องจากวันบ็อกซิ่งเดย์ (26 ธันวาคม) ตรงกับวันเสาร์ วันหยุดชดเชยจึงเลื่อนไปเป็นวันจันทร์ที่ 28 ธันวาคม

เม็กซิโก

วันหยุดราชการ 7 วัน

ปี 2569 (2026) เม็กซิโกมีวันหยุดบังคับตาม LFT ม.74 จำนวน 7 วัน วันแรงงาน (ศุกร์ 1 พ.ค.) และวันคริสต์มาส (ศุกร์ 25 ธ.ค.) ให้หยุดยาว 3 วันแต่ละช่วง วันจันทร์ 3 วัน (รัฐธรรมนูญ ฮัวเรซ ปฏิวัติ) เพิ่ม puente โดยไม่ต้องมีคำสั่งเชื่อม

สหรัฐอเมริกา

วันหยุดราชการ 11 วัน

ปี 2569 (2026) สหรัฐอเมริกามีวันหยุดรัฐบาลกลาง 11 วัน ประเด็นสำคัญคือวันประกาศอิสรภาพตรงกับวันเสาร์ที่ 4 กรกฎาคม ข้าราชการกลางส่วนใหญ่จึงหยุดชดเชยในวันศุกร์ที่ 3 กรกฎาคม วันหยุดอื่นตรงกับวันทำงานทั้งหมด และวันขอบคุณพระเจ้าเป็นจุดเริ่มของวันหยุดยาว 4 วัน

อาร์เจนตินา

วันหยุดราชการ 16 วัน

ปฏิทินวันหยุดปี 2569 (2026) ของอาร์เจนตินายืนยันตาม Decreto 164/2025 โดยอิงจาก Ley 24.445 (กำหนดรายชื่อวันหยุด) และ Ley 27.399 (กำหนดการเลื่อนวันหยุดที่เคลื่อนย้ายได้) มี feriados nacionales 16 วันซึ่งลูกจ้างมีสิทธิ์หยุดตามกฎหมาย บวก días no laborables สำหรับท่องเที่ยวอีก 3 วันที่ไม่บังคับ ด้วยเหตุที่วันหยุดเคลื่อนย้ายส่วนใหญ่ตกวันจันทร์ จึงเกิด fin de semana largo ตลอดปี เด่นสุดคือคาร์นิวัล 4 วัน (14–17 ก.พ.) และสัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์ 4 วัน (2–5 เม.ย.)

บราซิล

วันหยุดราชการ 13 วัน

ปี 2569 เป็นปีทองของวันหยุดในบราซิล: วันประกาศเอกราช (7 ก.ย.) วันแม่พระอาปาเรซีดา (12 ต.ค.) และวันอภิเชษฐวิญญาณ (2 พ.ย.) ตรงวันจันทร์ทั้งหมด วันตระหนักรู้คนผิวดำ (20 พ.ย.) ตรงวันศุกร์ และคำสั่ง Portaria MGI nº 11.460/2025 ยังกำหนดให้จันทร์ 20 เม.ย. และศุกร์ 5 มิ.ย. เป็น ponto อย่างเป็นทางการ เชื่อมวันติราเดนเตสกับวันคอร์ปัสคริสตี วันหยุดที่หายไปเพราะตรงสุดสัปดาห์มีเพียงวันประกาศสาธารณรัฐ (15 พ.ย.) วันเดียว

โคลอมเบีย

วันหยุดราชการ 19 วัน

ปี 2569 (2026) โคลอมเบียมีวันหยุดมีเงินเดือนทั่วประเทศ 19 วัน และไม่ตกวันเสาร์-อาทิตย์เลยแม้แต่่วันเดียว เพราะ Ley 51/1983 (Ley Emiliani) เลื่อนเทศกาล 10 วันเข้ามาอยู่วันจันทร์ ทำให้มีหยุดวันจันทร์ถึง 12 ครั้ง ปีนี้เพิ่มจาก 18 เป็น 19 วัน เนื่องจาก Ley 2578 ลงวันที่ 1 มิถุนายน 2026 ประกาศให้ 9 กรกฎาคม (แม่พระสายประคำแห่งชิคินกีรา) เป็นวันหยุดชาติ โดยมาหยุดจริงวันจันทร์ 13 กรกฎาคม

ออสเตรเลีย

วันหยุดราชการ 7 วัน

ปี 2569 (2026) มี 7 วันหยุดราชการที่ใช้ร่วมกันทุกรัฐและดินแดนของออสเตรเลีย วันบ็อกซิ่งเดย์ (26 ธันวาคม) ตรงกับวันเสาร์ จึงมีวันหยุดชดเชยวันจันทร์ที่ 28 ธันวาคม ส่วนวันแอนแซคเดย์ตรงวันเสาร์ การชดเชยขึ้นกับแต่ละรัฐ

นิวซีแลนด์

วันหยุดราชการ 11 วัน

ปี 2569 นิวซีแลนด์มีวันหยุดนักขัตฤกษ์ทั่วประเทศ 11 วัน วันแอนแซค (25 เมษายน) ตรงกับวันเสาร์ จึงเลื่อนไปหยุดวันจันทร์ที่ 27 เมษายน และวันบ็อกซิ่งเดย์ (26 ธันวาคม วันเสาร์) เลื่อนไปหยุดวันจันทร์ที่ 28 ธันวาคม วันมาตาริกิ (ปีใหม่ชาวเมารี) ตรงกับวันศุกร์ที่ 10 กรกฎาคม