วันหยุดบังคับมาเก๊า 2569 (2026)

มาเก๊าประกาศวันหยุดนักขัตฤกษ์ราวยี่สิบวันต่อปี แต่มีเพียงสิบวันที่เป็น "วันหยุดบังคับ" (obligatory holidays) ตามมาตรา 44 ของกฎหมายว่าด้วยความสัมพันธ์ในการจ้างงาน (กฎหมายฉบับที่ 7/2008) สิบวันนี้คือขั้นต่ำตามกฎหมาย ลูกจ้างทุกคนได้รับการยกเว้นการทำงานในวันเหล่านี้โดยไม่เสียค่าตอบแทนขั้นพื้นฐาน และสิทธิ์นี้มีผลตั้งแต่วันแรกที่เริ่มงาน ไม่มีเงื่อนไขทดลองงาน วันหยุดนักขัตฤกษ์อีกสิบวันที่เหลือรัฐบาลและคนส่วนใหญ่ของเมืองหยุด แต่ไม่ใช่ขั้นต่ำของภาคเอกชน

การจ่ายเงินต่างกันตามรูปแบบค่าจ้าง สำหรับลูกจ้างรายเดือน ค่าตอบแทนขั้นพื้นฐานรวมวันหยุดบังคับ วันหยุดประจำสัปดาห์ วันลาพักผ่อนประจำปี และวันลาป่วยแบบมีค่าจ้างไว้แล้ว การหยุดในวันหยุดบังคับจึงไม่มีจ่ายเพิ่มและไม่มีหัก สำหรับลูกจ้างที่จ่ายตามเวลาทำงานจริงหรือผลงานจริง คือรายวัน รายชั่วโมง หรือเหมาจ่ายตามชิ้นงาน ค่าตอบแทนขั้นพื้นฐานครอบคลุมเฉพาะวันหยุดประจำสัปดาห์ นายจ้างจึงต้องจ่ายค่าตอบแทนขั้นพื้นฐานเพิ่มหนึ่งวันต่อวันหยุดบังคับแต่ละวัน แม้ลูกจ้างจะหยุดก็ตาม

นายจ้างสามารถกำหนดให้ทำงานในวันหยุดบังคับโดยไม่ได้รับความยินยอมจากลูกจ้างได้เพียงสามกรณีตามมาตรา 45 ได้แก่ เผชิญความเสียหายร้ายแรงหรือเหตุสุดวิสัย มีภาระงานเพิ่มขึ้นโดยคาดไม่ถึง หรืองานของลูกจ้างจำเป็นต่อการดำเนินธุรกิจต่อไป เมื่อเกิดกรณีดังกล่าว ลูกจ้างมีสิทธิ์ได้วันหยุดชดเชยที่นายจ้างกำหนดภายในสามเดือน โดยต้องกำหนดวันล่วงหน้าอย่างน้อยสามวัน และอาจตกลงเปลี่ยนเป็นค่าตอบแทนขั้นพื้นฐานหนึ่งวันแทน ลูกจ้างรายเดือนได้ค่าตอบแทนขั้นพื้นฐานเพิ่มหนึ่งวันหรือวันหยุดชดเชย ส่วนลูกจ้างตามเวลาหรือผลงานได้ค่าจ้างปกติของงานที่ทำ บวกค่าตอบแทนขั้นพื้นฐานหนึ่งวันหรือวันหยุดชดเชย

อีกกฎหนึ่งที่คนมักพลาด หากวันหยุดประจำสัปดาห์แบบมีค่าจ้างทับซ้อนกับวันหยุดบังคับ วันที่ทับซ้อนนับเป็นวันหยุดบังคับ และนายจ้างต้องจัดวันหยุดประจำสัปดาห์ภายในสามสิบวันถัดไป กล่าวคือสิทธิ์ทั้งสองไม่หักล้างกัน

วันหยุดนักขัตฤกษ์สิบวันที่อยู่นอกรายการวันหยุดบังคับในปี 2569 ได้แก่ วันศุกร์ประเสริฐ (3 เม.ย.) วันก่อนอีสเตอร์ (4 เม.ย.) วันวิสาขบูชา (24 พ.ค.) เทศกาลเรือมังกรหรือตวนอู่ (19 มิ.ย.) วันหลังวันชาติ (2 ต.ค.) วันระลึกถึงผู้ล่วงลับ (2 พ.ย.) วันสมโภชแม่พระปฏิสนธินิรมล (8 ธ.ค.) วันตงจื้อ (22 ธ.ค.) วันคริสต์มาสอีฟ (24 ธ.ค.) และวันคริสต์มาส (25 ธ.ค.)

การแบ่งนี้ไม่ได้เป็นไปโดยสุ่ม แต่โดยกว้างเป็นไปตามเส้นแบ่งระหว่างมรดกจีนกับคาทอลิกของมาเก๊า วันหยุดบังคับทั้งสิบเป็นเทศกาลจีนและวันสำคัญของรัฐแทบทั้งหมด ได้แก่ วันขึ้นปีใหม่ สามวันแรกของตรุษจีน วันเช็งเม้ง วันแรงงาน วันหลังวันไหว้พระจันทร์ วันชาติ เทศกาลฉงหยาง และวันครบรอบการจัดตั้งเขตบริหารพิเศษมาเก๊า ส่วนวันสำคัญทางคาทอลิกที่สืบมาตั้งแต่สมัยโปรตุเกส รวมถึงวันตงจื้อและวันวิสาขบูชา อยู่ฝั่งที่ไม่ใช่วันหยุดบังคับ

ในทางปฏิบัติ ความแตกต่างนี้สำคัญที่สุดในธุรกิจค้าปลีก บริการ และเกม ซึ่งยังเปิดทำการตลอดวันหยุด นายจ้างในมาเก๊าหลายรายให้หยุดครบทั้งยี่สิบวัน และกลุ่มคาสิโนกับโรงแรมมักให้เบี้ยเลี้ยงกะเพิ่มด้วย แต่นั่นเป็นเรื่องของสัญญาหรือนโยบายบริษัท ไม่ใช่ขั้นต่ำตามกฎหมาย ส่วนข้าราชการปฏิบัติตามปฏิทินรัฐบาลซึ่งใช้รายการวันหยุดนักขัตฤกษ์ที่กว้างกว่า